FiFA

50 دربی بزرگ دنیای فوتبال (30-21)

30 آذر 97
50 دربی بزرگ دنیای فوتبال (30-21)
نویسنده:محمد امین یزدان پناه

به بزرگ ترین دربی های فوتبال در جهان پرداختیم!

“ورزش جا”_ سایت FourFourtwo به بررسی بزرگ ترین دربی های جهان پرداخته است و ما نیز در این قسمت به بررسی دربی های شماره ۳۰ تا ۲۱ می پردازیم. با ما همراه باشید.

۳۰. سمپدوریا و جنوا

این بازی که به دربی دلالانترنا (فانوس دریایی) معروف است، به دلیل وجود Torre della Lanterna، فانوس دریایی ای که نزدیک به هزار سال از شهر بندری جنوا مراقبت می کرده، نامگذاری شده است. باشگاه کریکت و فوتبال جنوا یکی از قدیمی ترین باشگاه های ایتالیایی است و تیم جنوا که در سال ۱۸۹۳ (به کمک یک گروه انگلیسی) تاسیس شد، قدیمی ترین باشگاه ایتالیا محسوب می شود.
در عوض سمپدوریا کم قدمت ترین تیم حرفه ای ایتالیا محسوب می شوند؛ آنها در سال ۱۹۴۶ و از ادغام دو باشگاه سمپیردارنسه و آندره دوریا تاسیس شدند. سمپدوریا خیلی زود به ورزشگاه لوییجی فراریس نقل مکان کرد تا بازی های خانگی اش را در ورزشگاه همشهری اش جنوا انجام دهد. برخی دشمنی این دو ناحیه‌ را پیش از میلاد مسیح می دانند؛ جایی که در جنگ پونیک دوم که بین سالهای ۲۱۸ تا ۲۰۱ پیش از میلاد مسیح رخ داد، قسمت غربی شهر (که تیم سمپدوریا را تشکیل می دهد) از کارتاژ ها حمایت کردند اما قسمت غربی شهر (که تیم جنوا را تشکیل می دهد) از رمی ها حمایت کردند و برای آنها جنگیدند.
بازیکن سابق سمپدوریا و مردی که به همراه آتزوری به قهرمانی جهان رسیده است، مارچلو لیپی درباره دلالانترنا می گوید:

” نهایت بدرفتاری هواداران دو تیم مانند آن است که شما مراسم تدفین دشمنتان را خراب کنید.” یکی از سنت های این دربی اینست که برنده دربی باید برای پسرعموهای خودش کارت دعوت به جشن سال نو را بفرستد. البته همیشه هم این دربی با آرامش برگزار نشده است: دربی ماه می ۱۹۸۹ و سپتامبر ۲۰۰۷، صحنه نبرد هواداران دو تیم بود.

۲۹. کولو کولو و یونیورسیداد شیلی

سانتیاگو پایتخت شیلی دو غول بزرگ فوتبال این کشور را در خودش می بیند. یونیورسیداد به “El Chuncho” یا جغدها مشهور است و بعنوان یک تیم دانشجویی کارشان را شروع کردند. کولو کولو در سال ۱۹۲۵ تاسیس شده است و به “El Popular” یا “The Popular One” مشهور است. نام این باشگاه از یکی از مبارزان آزادی خواه قرن شانزدهم شیلی گرفته شده است. باشگاه کولو کولو اما همواره زیر سایه یکی دیگر از سردمداران این کشور یعنی آگوستو پینوشه، دیکتاتور مخوف این کشور بوده است؛ او رئیس افتخاری این باشگاه بود و پس از ساخته شدن ورزشگاه مونومنتالِ کولو کولو، بحث های زیادی پیرامون پول ساخت این ورزشگاه و ارتباط آن با پینوشه مطرح شد. تا آنجایی که هواداران یونیورسیداد به این ورزشگاه لقب “ورزشگاهِ پینوشه” را دادند.
کولو کولو در دو دربی اول با نتیجه ۶-۰ و ۶-۱ بخاطر پیروزی رسید اما دو سال بعد دیار بین این دو تیم بسیار جنجالی شد. خوزه بالبوئنا، آلفونسو دومینگوئز بازیکن کولو کولو را تحریک کرد و او نیز به صورت بالبوئنا یک مشت زد. داور بازیکن کولو کولو را اخراج گرد. اما هم تیمی او طی حرکتی اعتراضی بجای او از زمین بازی بیرون رفت. این اتفاق موجب بوجود آمدن جنجالی شد که به لغو بازی منجر شد. ایوان زامورانو که سابقه بازی در کولو کولو را دارد و البته در پیراهن رئال مادرید مقابل بارسلونا و در پیراهن اینتر مقابل میلان قرار گرفته است می گوید:

“در بین تمامی دربی هایی که بازی کرده ام، دربی کولو کولو و یونیورسیداد شور و هیجان خاصی دارد.” هم تیمی او در تیم ملی شیلی یعنی مارچلو سالاس در سال ۱۹۹۴ و در پیراهن یونیورسیداد مقابل کولو کولو هت تریک کرد. این هت تریک اما بلای جان سالاس شد و بین او و هم وطنانش که در کولو کولو بازی می کردند، در رختکن تیم ملی شیلی مشکلاتی بوجود آمد.

۲۸. بنفیکا و اسپورتینگ لیسبون

فاصله بین ورزشگاه های دو تیم تنها یک مایل است. بنفیکا باشگاهی است که در سال ۱۹۰۴ توسط تعدادی از دانشجویان تاسیس شد. دو سال بعد و در سال ۱۹۰۶، باشگاه اسپورتینگ لیسبون توسط خوزه آلوالاده که نامش بروی ورزشگاه کنونی اسپورتینگ نیز است، تاسیس شد.
در سال ۱۹۰۷ و چند روز پیش از برگزاری نخستین دربی بین بنفیکا و اسپورتینگ لیسبون، اسپورتینگی ها در اقدامی عجیب ۸ بازیکن بنفیکا را با وعده پول فریب دادند و به تیمشان آوردند. با این حال همواره بنفیکا دست بالاتر را در این دربی داشته است؛ عقاب ها تاکنون به هفت فینال اروپایی رسیدند و دو بار هم به قهرمانی این رقابت ها دست یافته اند. هواداران اسپورتینگ معتقدند که مشهور ترین بازیکن بنفیکا یعنی اوزه بیو با پلیس فاشیستی ارتباط داشته است.
گرچه اختلاف عمیقی بین هواداران دو تیم وجود دارد اما هرگز دیدار این دو تیم صحنه درگیری و جدال سخت بین هوادارانشان نبوده است؛ این شاید نوعی پرتغالی بودن به شمار بیاید، همانطور که در سال ۱۹۷۴، کودتای دموکراتیک پرتغال چون بدون خونریزی به پایان رسید، به “انقلاب میخک” مشهور شد.
با این حال در رقابت های جام حذفی سال ۱۹۹۶، روی مندز که یکی از هواداران اسپورتینگ بود توسط یکی از اولتراهای بنفیکا کشته شد. اگر چه بازی با فریاد های “قاتل، قاتل” هواداران اسپورتینگ ادامه یافت اما فردای آن روز، هواداران دو تیم با یکدیگر متحد شدند و برای مندز مراسم عزاداری ای برگزار کردند. هوگو ایناچیو، قاتل مندز هم به چهار سال زندان محکوم شد.

۲۷. دینامو زاگرب و هایجوک اشپلیت

فاصله شمالی ترین نقطه کشور کرواسی تا جنوبی ترین نقطه این کشور ۳۰۰ مایل است و فاصله دو تیم دینامو و هایجوک، ۲۵۰ مایل است؛ با این اوصاف شاید فکر کنید که فاصله زیاد بین این دو تیم باعث شود تا دیگر به این دیدار دربی نگوییم، اما اینطور نیست. کروات ها به این دربی لقب “vjecni derbi” یا “دربی جاودانه” را داده اند. این دربی مانند دیگر دربی های جاودانه و ابدی بالکان است: دربی هایی که در کشور های رومانی، صربستان، اسلوونی، بوسنی نیز وجود دارد.
دینامو و هایجوک بزرگترین و پرافتخارترین تیم های کشور کرواسی محسوب می شوند؛ دیدار بین این دو تیم همواره با خشونت و نبرد بین هواداران دو تیم همراه بوده است. دینامو زاگرب موفق شده است تا در ۱۳ سال اخیر، ۱۲ بار به قهرمانی لیگ برتر برسد و عملا به تیم قوی تر این دربی تبدیل شود اما این را از یاد ببرید که ورزشگاه پولجودِ هایجوک در روز دیدار این دو تیم به محلی ترسناک تبدیل می شود که احتمالا هرگز دوست ندارید به آنجا بروید.

۲۶. راجا و ویداد

این دیدار که به “دربی کازابلاکنا” مشهور است برای هر دو تیم دیداری فراتر و غیرمعمول تر از سایر دیدار های داخلی به شمار می رود. هر دو تیم در ورزشگاه ۶۷ هزار نفری “stade Mohammed V” دیدارهایشان را برگزار می کنند. راجا در سال ۱۹۴۹ توسط جوانان ناسیونالیستی که برای استقلال مراکش به مبارزه با ارتش فرانسه می پرداختند تاسیس شد. تمام بازیکنان این تیم را بازیکنان مراکش تشکیل می دادند و خیلی زود این باشگاه به تیمِ مردمی مراکشی ها تبدیل شد. ویداد اما چند دهه قبل توسط گروهی از نخبگان وابسته به فرانسه تشکیل شد؛ هرچند که از حدود ۶۰ سال پیش و با رفتن فرانسویان از این کشور، این برچسب از روی نام ویداد برداشته شده است.
این دو تیم بزرگترین و پرافتخارترین تیم های مراکش به شمار می آیند و هر دوی آنها به قهرمانی آفریقا هم رسیده اند. با این حال در دربی های اخیر دو تیم شاهد درگیری های منجر به مرگ هواداران هم بودیم: مرگ یکی از هواداران در سال ۲۰۰۷ موجب برگزاری بازی پشت درهای بسته شد و در سال ۲۰۱۰ هم درگیری بین هواداران دو تیم موجب دستگیری ۱۰۰ تن از آنها شد.

۲۵. رئال بتیس و سویا

سویل یکی از گرم ترین شهر های اروپاست و دربی این شهر هم به مانند هوای آن داغ و پرهیجان دنبال می شود. باشگاه سویا در سال ۱۹۰۵ توسط گروهی از کارگران بریتانیایی معدن ریوتینتو که لباس های سفید رنگ می پوشیدند تاسیس شد. هنگامیکه یکی از مدیران سویا حاضر به بخدمت گیری یکی از کارگران معدن بعنوان بازیکن تیم نشد، تیم رئال بتیس توسط آن فرد در سال ۱۹۰۹ تاسیس شد. نخستین دربی بین دو تیم در سال ۱۹۱۶ و در میان درگیری های شدید هواداران دو تیم در سطح شهر برگزار شد. سه سال بعد و هنگامیکه بیشتر بازیکنان بتیس برای انجام خدمت نظامی مجبور به ترک تیم شده بودند، سویا موفق شد با نتیجه ۲۲-۰ بتیس را شکست دهد و خشم و نفرت بین هواداران دو تیم را افزایش دهد.
با این وجود سویا همواره دست بالاتر را در این رقابت داشته است؛ آنها تعداد دربی بیشتری را پیروز شده اند، در رقابت های داخلی به موفقیت های بیشتری رسیده اند (سویا ۶ جام داخلی و بتیس ۳ جام داخلی دارد) و در اروپا تیم بزرگتری محسوب می شوند (با توجه به موفقیت های سالیان اخیر در لیگ اروپا). از طرفی بتیس با وجود نتایج نه چندان درخشانش در طول این سالها، همواره هوادارانش را حفظ کرده است. آنها از سال ۱۹۹۰ به بعد پنج بار طعم تلخ سقوط به دسته پایین تر لیگ را چشیده اند اما این اتفاقات هم چیزی از جذابیت دربی کم نکرده است و موجب افزایش تنش و رقابت بین دو تیم شده است.

۲۴. نیوکاسل یونایتد و ساندرلند

دربی دو تیم نیوکاسل و ساندرلند گرچه دیداری بین دو تیم پایین جدولی لیگ برتر است اما به مانند دیگر دربی های انگلیس شور و هیجان فوق العاده ای دارد. اگر رقابت بین لیورپول و منچستر از رقابت های تجاری بین دو شهر آغاز شد، رقابت بین نیوکاسل و ساندرلند هم از جنگ سیویل (جنگ داخلی انگلستان در اواسط قرن هفدهم) آغاز شد.
در این جنگ، نیوکاسلی ها از سلطنت طلبانِ خواستار حکمفرمایی پادشاه چارلز اول بودند و ساندرلندی ها از هواخواهان پارلمان، جمهوری طلب و هوادار کرامول بودند. پس از شکست سخت شاه چارلز اول و اعدام او، نیوکاسلی ها تحت فشار شدیدی قرار گرفتند. حدود یک قرن بعد آتش مشروطه خواهی در انگلیس افروخته شد و جاکوبیت ها (که تحت حمایت ساندرلندی ها بودند و با مخالفت نیوکاسلی های سلطنت طلب همراه بودند) دست به شورش زدند. سپس در سال ۱۸۸۳، نخستین دربی بین دو تیم برگزار شد.
رقابت و جدال بین این دو تیم در نهایت نفرت برگزار می شود: برخی از هواداران دو تیم خوردن بیکن را بایکوت می کنند (بدلیل اینکه جنگ آن قرمز و سفید است) و برخی دیگر استفاده از “sugar puffs” (شکری که توسط کمپانی ای که کوین کیگان در تبلیغات آن حاضر شده است تولید می شود) را بایکوت می کنند. در مارس ۲۰۱۳، ۷۰ نفر از هواداران دو تیم با آجر، چوب، بطری، توپ بیلیارد، گاز CS و چاقو با یکدیگر درگیر شدند که طی آن مغز یک نفر آسیب دید و جمجمه یک نفر دچار شکستگی شد و پس از آن ده ها تن به چهار سال زندان محکوم شدند.

۲۳. کورینتیانس و پالمیراس

سائوپائولو بزرگترین شهر آمریکای جنوبی است و “دربی پائولیستا” یکی از پر تنش ترین دربی های این قاره است. کورینتیانس باشگاهی مردمی است؛ آنها در سال ۱۹۱۰ توسط کارگران یک کارخانه‌، با الهام گرفتن از نام یک تیم آماتور انگلیسی بنام کورینتیان که به برزیل آمده بود تاسیس شد. ۸۰ سال طول کشید تا کورینتیانس به قهرمانی سری آ برزیل برسد و ۱۰۰ سال هم طول کشید تا آنها صاحب یک ورزشگاه مجلل شوند.
پالمیراس (در ایتالیایی “پالسترا”) در سال ۱۹۱۴ و توسط گروهی از بازیکنان ایتالیایی تبار کورینتیانس و با الهام گرفتن از تیم های ایتالیایی تورینو و پرو ورچلی، تاسیس شد. این “خیانت” هنوز و همچنان پس از گذشت یک قرن، موجب درگیری شدید هواداران دو تیم شده است؛ در آوریل ۲۰۱۶ یکی از هواداران به ضرب گلوله کشته شد.

۲۲. ستاره سرخ بلگراد و پارتیزان بلگراد

بحث در مورد “برتری” است؛ جایی که در ۲۵ فصل از ۲۶ فصل گذشته لیگ برتر صربستان پس از تجزیه یوگسلاوی، یکی از دو تیم پارتیزان بلگراد و کرونا زوزدا (نام رسمی ای که خودشان به تیمشان داده اند) به قهرمانی لیگ برتر این کشور دست یافته اند. این رقابت بسیار سخت، عمیق و بزرگ تر از بسیاری از دربی های اروپاست. این دو باشگاه خیلی زود استارت بازسازی خودشان پس از تجزیه یوگسلاوی را زدند؛ ستاره سرخ توسط گروهی از کمونیست ها و پارتیزان هم توسط افسران ارتش.
مردم کشورهای بلوک شرق، همواره بازیچه دست دولت هایشان بوده اند. ایدئولوژی های آنها و مناقشات سیاسی و تنفرهای قومیتی شان در جامعه و البته فوتبال نیز نفوذ کرده است. هولیگان های ناسیونالیست صربستانی در روز دربی میدان مسابقه را به میدان جنگی تبدیل می کنند که زمین بازی را به جایی برای خالی کردن خشم هایشان تبدیل کرده است. اگر این دربی یکی از بازی هایی است که شما آرزو دارید آنرا پیش از مرگتان از نزدیک تماشا کنید، احتمالا وقتی وارد آن شوید بخواهید زودتر آنجا را ترک کنید.

۲۱. بنگال شرقی و موهان باگان

هنگامیکه این دو باشگاه کلکته ای باهم رقابت می کنند، اتفاق بزرگی رخ می دهد. این دو باشگاه از ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری سالت لیک استفاده می کنند و پرتماشاگرترین دربی این دو تیم هم مربوط به سال ۱۹۹۷ می شود که ۱۳۱ هزار نفر وارد ورزشگاه شدند. همه این ها اما برای بازی نگرفتن از یک بازیکن است. هنگامیکه باشگاه “خورا باگان” در سال ۱۹۲۰ تصمیم گرفت که دیگر از هافبک خودش یعنی “سایلش بوسه” استفاده نکند. همین اتفاق موجب خشم معاون رئیس باشگاه شد و او هم با همکاری “سورش چاندارا چاندوری” مقدمات تاسیس یک باشگاه جدید را فراهم کرد.
او و یارش که به او در تاسیس باشگاه کمک کرد، نام باشگاه را بدلیل نزدیکی به منطقه بنگال، “بنگال شرقی” نامیدند. این اتفاقات موجب ایجاد تفرقه و ستیز میان دو باشگاه شد. بنگال شرقی از بازیکنان مهاجری تشکیل می شد که بعدها جزو جدایی طلب ها شدند و با تیم موهان باگان که در سال ۱۸۸۹ و زمانیکه شهر کلکته پایتخت “بریتیش راج” بود، تاسیس شده بود و قدیمی ترین باشگاه هند محسوب می شد، به مشکل بر خوردند. زمان و استقلال (ابتدا استقلال هند و سپس استقلال بنگلادش) این درگیری های ژئوپولتیکی را از بین برد اما رقابت بین دو تیم هرگز از بین نرفت؛ بطوری که بازیکنان موهان بنگال پس از یک شکست ۵-۰ و از ترس حمله هوادارانشان، یک شب را در قایقی در رود گنگ سپری کردند.

 

50 دربی بزرگ دنیای فوتبال (31-40)

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

اخبار بیشتر