آنالیز فنی دیدار منچسترسیتی و لیورپول؛ پیروزی حیاتی سیتیزن ها برای عقب نیفتادن از کورس قهرمانی

19 دی 97
آنالیز فنی دیدار منچسترسیتی و لیورپول؛ پیروزی حیاتی سیتیزن ها برای عقب نیفتادن از کورس قهرمانی
نویسنده:محمد امین یزدان پناه

با آنالیز فنی بازی فصل لیگ برتر همراه ما باشید!

ورزش جا“_ دیدار پنجشنبه شب منچسترسیتی و لیورپول بی شک حساس ترین بازی این فصل لیورپول بود. جایی که برای سیتی، آخرین فرصت برای بازگشت به کورس قهرمانی همراه با لیورپول محسوب می شد. لیورپول فاصله ای ۷ امتیازی با سیتی ایجاد کرده بود و از طرفی پیروزی در این بازی و ایجاد فاصله ۱۰ امتیازی با سیتی و تنها ۳ بازی باقی مونده ۶ تیم بالای جدول، عملا قرمزها را در آستانه قهرمانی قرار می‌داد.
منچسترسیتی اما این دیدار را با گل های سرخیو آگوئرو و لروی سانه با پیروزی پشت سر گذاشت تا تک گل روبرتو فیرمینو بی جواب بماند. چینش اشتباه کلوپ در خط هافبک و اصلاحات بی نتیجه او در نیمه دوم و تمامی عواملی که به پیروزی پپ در این نبرد بزرگ منجر شد را بررسی کرده ایم؛ با ما همراه باشید.

سیستم ۳-۳-۴ خطی لیورپول در خط هافبک

لیورپول این دیدار را با سیستم ۳-۳-۴ آغاز کرد که در خط میانی آن جورجینیو واینالدوم، جردن هندرسون و جیمز میلن قرار داشتند. سیتی هم کار را با سیستم ۳-۳-۴ آغاز کرد که در آن فرناندینیو نقش هافبک دفاعی را ایفا می کرد و برناردو سیلوا و داوید سیلوا جلوتر از او قرار داشتند.

در تصویر زیر پرس ۶ نفره لیورپولی ها برای جلوگیری از بازیسازی سیتی از دفاع را مشاهده می کنیم. جردن هندرسون جلوتر از واینالدوم و میلنر قرار دارد و وظیفه از کار انداختن هافبک دفاعی سیتی، فرناندینیو را برعهده دارد.

لیورپول با ۶ نفر کار پرس بروی مدافعان و هافبک دفاعی سیتی را انجام می داد. در این سیستم، واینالدوم و میلنر جلوی حرکات هافبک های تهاجمی سیتی یعنی داوید سیلوا و برناردو سیلوا را می گرفتند. در تصویر زیر وینسنت کمپانی را می بینیم که یک پاس نفوذی از قسمتی که وظیفه پرس برعهده میلنر است، به آگوئرو می دهد و بدین ترتیب و با تنها یک پاس، پرس ۶ نفره لیورپول می شکند.

تاکتیک های دفاعی و پرسینگ لیورپولی ها در نیمه اول چندان جواب نداد و هافبک های این تیم نتوانستند به طور کامل برنامه های پیشبینی شده را اجرا کنند. البته مالکیت میدان به طور کامل در اختیار سیتی نبود و در پایان نیمه اول مالکیت توپ ۵۶% به ۴۴% بود.

سیستم ۳-۳-۴ خطی لیورپول در خط هافبک در این دیدار باعث شد تا هافبک های لیورپول در پوشش دادن فضاهایی که در اطرافشان ایجاد شد ناموفق باشند. سه هافبک لیورپول نتوانستند فشار کافی را برای بازپسگیری توپ یا جلوگیری از پاس های نفوذی سیتیزن ها انجام دهند. در تصویر زیر می بینیم که چندین بازیکن سیتی بدون تحمل هیچ فشاری از سوی لیورپولی ها هستند و از طرفی هم فشاری بروی جان استونز که می خواهد یک پاس عمقی بدهد نیست.

به طور کلی، تاکتیک های کلوپ در خط هافبک جواب نداد و هافبک های او از جلوگیری از بازیسازی منچسترسیتی ناتوان بودند و نتوانستند وظایفی که بروی دوششان بود را به درستی انجام دهند.

منچسترسیتی بروی جناح چپ حساب ویژه ای باز کرد!

هر دو گل منچسترسیتی در این بازی از جناح چپ به ثمر رسید و آنها حساب ویژه ای بروی این سمت از زمین باز کردند و البته بخوبی توانستند حملاتشان را از این جناح طرح ریزی کنند. تصویر زیر از هو اسکورد نشان می دهد که تیم گواردیولا ۴۶% حملاتش را از جناح چپ زمین طرح ریزی کرده است.

طرح ریزی گل سرخیو آگوئرو از پاس عمقی وینسنت کمپانی آغاز شد که با یک پاس پرس ۶ نفره لیورپول را شکست. در تصویر بعدی با جزئیات این حمله بیشتر آشنا می شویم.

با یک لمس توپ، سانه توپ را به آیمریک لاپورته سپرد و او هم توپ را با سرعت به سمت دفاع لیورپول حمل کرد. در تصویر زیر مشخص است که دژان لتورن، داوید سیلوا را نگه داشته است تا نتواند روی دروازه لیورپول خطری ایجاد کند.

ادامه این حمله در جناح چپ منجر به جدا شدن لروی سانه از دژان لاورن شد و با اضافه شدن سرخیو آگوئرو، رحیم استرلینگ و داوید سیلوا به این حمله، شاهد یک موقعیت ۴ در برابر ۴ بودیم.

دروازه بان لیورپولی ها آلیسون، شوت لروی سانه را به زیبایی مهار می کند اما این پایان کار این حمله سیتیزن ها نبود.

تلاش لیورپولی ها برای گرفتن این توپ در محوطه جریمه خودی بی نتیجه ماند تا توپ بازهم در جناح چپ به سیتی برسد. این توپ به آگوئرو رسید و او هم با شکست دادن لاورن در این نبرد تن به تن، موفق به ثمر رساندن یک گل زیبا شد.

اصلاحات تاکتیکی لیورپول در نیمه دوم

در دقیقه ۵۷، فابینیو بجای میلنر وارد زمین شد. سیستم لیورپول نیز به ۱-۳-۲-۴ که در چند باری گذشته هم جواب داده بود تغییر یافت. در این سیستم فابینیو و هندرسون ‘Double Pivot’ را تشکیل دادند و واینالدوم به سمت چپ منتقل شد. این تغییر به این معنا بود که لیورپول با ۴ نفر مدافعان سیتی و فرناندینیو را پرس می کرد.
این تغییرات در عمق خط میانی لیورپول منجر به ناتوانی منچسترسیتی در رد و بدل کردن توپ در خطوط مختلف شد. در تصویر زیر می بینیم که زوج فابینیو و هندرسون، نسبت به ۳-۳-۴ خطی خط میانی لیورپول در نیمه نخست عمیق تر شده است. فیرمینو بروی فرناندینیو پرس می کند و اجازه نمی دهد تا به او فضای لازم برسد. واینالدوم در جناح چپ بروی سیتی فشار می آورد و صلاح هم جان استونز را مارک کرده است.

ایجاد زوج دو نفره در خط میانی لیورپول، دفاع منطقه ای آنها را محکم بهبود بخشید و فضاهای بین خطوط را پوشاند. پرس چهار نفره لیورپولی ها در نیمه دوم بروی مدافعان منچسترسیتی کارساز بود و تقریبا مشکلات نیمه اول را بر طرف ساخت.

استفاده تهاجمی از زوج دو نفره هندرسون-فابینیو

تغییر تاکتیکی لیورپول در نیمه دوم و حضور فابینیو در زمین در تاکتیک های تهاجمی کلوپ تغییر ایجاد کرد و بازیسازی لیورپول از کناره ها صورت گرفت. تصویر زیر نشان می دهد که فولبک های لیورپول جلو آمده اند و به بازیسازی تیم کمک شایانی می کنند. بدین ترتیب زوج هندرسون-فابینیو پشت سر آنها باقی ماند تا فضای بوجود آمده پشت سر فولبک ها را پوشش دهد. این تاکتیک کمک بسیار زیادی در حملات لیورپول در نیمه دوم کرد.

در تصویر زیر می بینیم که واینالدوم به محوطه سیتی می رود و فضای خوبی برای ترنت الکساندر-آرنولد ایجاد می شود و او هم با یک پاس طولی بلند، توپ را به همتایش در سمت چپ زمین یعنی اندرو رابرتسون می رساند.

رابرتسون توپ را می گیرد و با زوج فابینیو و هندرسون بازی را ادامه می دهد و توپ در ادامه دوباره به آرنولد می رسد.

این برنامه بار دیگر برای لیورپول به اجرا در آمد؛ واینالدوم با رفتن به سمت دروازه سیتی برای پاس دادن آرنولد فضا ایجاد کرد و او با یک پاس بلند توپ را دوباره به رابرتسون داد.

رابرتسون با یک لمس توپ ماهرانه توپ را به فیرمینو داد و او هم کار را تمام کرد و گل تساوی بخش را به ثمر رساند.

نقش بزرگ مهره های کلیدی پپ در بازی

نبود فرناندینیو در چند بازی اواخر سال ۲۰۱۸ و البته ناتوانی جان استونز و ایلکای گوندوعان در جانشینی او، موجب شکست های غیرمنتظره و عقب افتادگی سیتی از کورس قهرمانی شد. بازگشت به موقع فرناندینیو در این بازی اما از ادامه این اتفاق جلوگیری کرد. او در این بازی بی شک موثرترین بازیکن میدان برای سیتیزن ها بود. او بارها در کارهای دفاعی به کمک تیمش آمد و با ۱۴ بازپسگیری توپ، حتی میانگین بازپسگیری های توپش طی این فصل را هم که ۱۰/۱۷ بود، شکست. در چندین صحنه هم او بخوبی از فضای بوجود آمده بین خط حمله و هافبک لیورپول استفاده کرد و پاس های عمقی خوبی را ارسال کرد.
برناردو سیلوا، دیگر بازیکن تعیین کننده سیتی در این بازی بود. او بخوبی وظیفه اش که دور نگه داشتن میلنر و هندرسون از خط دفاعی لیورپول بود را انجام داد و در جناح چپ، بازی فوق العاده ای را از خودش به نمایش گذاشت. او همچنین در کارهای دفاعی به کمک سیتی آمد و پس از فرناندینیو با ۱۰ بازپسگیری توپ از این حیث رکورددار شد و با ۱۳/۷ کیلومتر دوندگی در این دیدار کمک شایانی به بازیسازی منچسترسیتی کرد.
در این بازی همچنین چندین بار شاهد استفاده سیتی از فضای بسیار زیاد بوجود آمده در جناح چپ بودیم که با تغییر مکان مداوم داوید سیلوا و سرخیو آگوئرو موجب بوجود آمدن چندین موقعیت بروی دروازه سیتی هم شد.

گل پیروزی بخش

با یک پاس نفوذی از دنیلو به استرلینگ، گره دفاع لیورپول باز شد. سیستم لیورپول ۱-۳-۲-۴ بود و استرلینگ از فضایی که پشت سر رابرتسون بوجود استفاده کرد. پر شدن آفساید توسط دژان لاورن هم موجب ادامه این موقعیت شد.

استرلینگ با یک پاس رو به عقب توپ را به هم تیمی اش رساند. در ادامه آگوئرو، الکساندر-آرنولد را از جریان بازی خارج کرد تا لروی سانه با بوجود آمدن فضایی بسیار زیاد، آماده گلزنی شود.

نتیجه گیری

اشتباهات تاکتیکی یورگن کلوپ در نیمه اول و استفاده از ۳-۳-۴ خطی در خط میانی باعث شد تا منچسترسیتی در نیمه اول حاکم بازی باشد و لیورپول عملا حرفی برای گفتن نداشته باشد.
در نیمه دوم، با آمدن فابینیو و زوج سازی او به همراه هندرسون در خط میانی، لیورپول توانست تا حدودی نبض بازی را در دست بگیرد و با نفوذ فولبک های تهاجمی اش چندین بار خط دفاعی منچسترسیتی را آزار دهد.
با این وجود، گل دقایق پایانی لروی سانه جلوی گرفتن این تساوی ارزشمند را از لیورپول گرفت تا سیتیزن ها با امید بیشتری به ادامه این فصل جذاب و رقابتی لیگ برتر نگاه کنند.

نوشته پل اسمیت و نیکولاس گارسیا-هایدبورو از Total Football Analysis

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

اخبار بیشتر