50 دربی بزرگ دنیای فوتبال؛ شماره ۲؛ بارسلونا و رئال مادرید

31 اردیبهشت 98
50 دربی بزرگ دنیای فوتبال؛ شماره ۲؛ بارسلونا و رئال مادرید
نویسنده:محمد امین یزدان پناه

این دیدار بین دو باشگاه است، این دیدار بین دو “کشور” است؛ این دیدارِ بارسلونا و رئال مادرید است!

ورزش جا“_ بابی رابسون که در بطن این رقابت زندگی کرده است، می‌گوید:

کاتالونیا یک کشور است و بارسلونا ارتش آنهاست.

در واقع کاتالونیا ایالتی در اسپانیاست که ادعای خودمختاری دارد و بازیکنان بارسا گرچه با تانک وارد زمین نمی‌شوند اما بزرگترین تریبون کاتالونیا برای رساندن صدای خود به گوش دنیا محسوب می‌شوند.
همیشه همینطور بوده است و با روی کار آمدن حکومت مستبد فرانکو، وضعیت بدتر هم شد. کاتالان‌ها نیز به مانند باسکی‌ها فکر می‌کردند که حکومت فرانکو آنها را زیر سلطه خودش در آورده است و نمی گذارد که از فرهنگ و زبان خودشان استفاده کنند. درحالیکه اعتراض به حکومتی که توسط یک ژنرال مستبد اداره می‌شود کاری غیرمعقول بنظر می‌رسید، رئال مادرید به عنوان باشگاهی برای به بار نشاندن اهداف رژیم درآمد و فوتبال، محلی برای نشان دادن نارضایتی‌ها از حکومت شد.

این دو تیم همچنین بزرگترین و پرافتخارترین باشگاه های اسپانیا محسوب می‌شوند؛ دو تیم مجموعا در ۵۹ دوره از ۹۰ دوره لالیگا به قهرمانی رسیده اند (۳۳ بار مادرید و ۲۶ بار بارسا). این دوئل جذاب بین دو تیم باعث شده است تا این دیدار را به یک خوراک رسانه‌ای و تلویزیونی خوب تبدیل کند. دیدار این دو تیم را هرساله بیش از نیم میلیارد از مردم سراسر جهان تماشا می‌کنند و بی شک می توان از این بازی به عنوان جذاب ترین و حساس ترین دیدار دنیای فوتبال، یاد کرد.
همین گردش مالی فوق العاده بالا باعث شده است تا شاهد بازیکنان سرشناس و بزرگ دنیای فوتبال در این دو تیم باشیم و الکلاسیکو به رقابتی بین بهترین بازیکنان جهان فوتبال بدل شود. تا چندی پیش مثلث BBC رئال مادرید با حضور بیل، بنزما و کریستیانو رونالدو در برابر مثلث MSN بارسلونا با حضور مسی، سوارز و نیمار قرار می‌گرفت و طی دهه‌های گذشته هم ستارگان بزرگی چون مارادونا، کرویف، دی استفانو و زیدان در الکلاسیکو به میدان رفته‌اند.

دشمنی؛ از ازل تا ابد!

به تاریخ بر می گردیم؛ چیزی که شما هرگز نمی توانید در رقابت این دو تیم فراموش کنید، تاریخی است که آنها گذرانده اند. رئال مادرید در سال ۱۹۰۲ تاسیس شد و از سال ۱۹۲۰ به باشگاهی حامی سلطنت تبدیل شد (و به همین سبب پسوند رئال را به خودش گرفت) و با افتخار نشانِ تاج را بالای لوگوی خودش قرار داده است.
باشگاه بارسلونا در سال ۱۸۹۹ توسط گروهی از جوانان سوئیسی، انگلیسی و کاتالان تشکیل شد و از این رو همواره حامی اختلاط اینترناسیونالیسم (بین‌المللی گرایی) و کاتالانیسم با هم بوده است. این تفکر به طور کامل با عقیده فرانسیسکو فرانکو که با کودتایی نظامی و به پا کردن جنگ داخلی در اسپانیا حکومت را به دست گرفت و با مخالفان و جدایی طلبان نبرد کرد، تضاد دارد.

یکی از مواردی که موجب افزایش نفرت بارسایی‌ها از رقیبشان شده است، اتفاقی است که در سال ۱۹۴۳ رخ داد. آنها در دور رفت رقابت با رئال مادرید به پیروزی ۳-۰ رسیدند. پیش از آغاز دیدار برگشت، آنها با رئیس تامین امنیت ایالت ملاقات کردند و او به آنها خاطر نشان کرد که تنها اجازه بازی کردن را دارند این هم از سخاوت رژیم است.
دیدار برگشت با نتیجه ۱۱-۱ به سود رئال مادرید به اتمام رسید.

مردی که مادرید را ساخت

گرچه ژنرال فرانکو به رئال کمک زیادی کرد و علاوه بر آن بر دیگر باشگاه مادریدی یعنی اتلتیکو آویاسیون (اتلتیکومادرید کنونی) توسط نیروی هوایی کمک می‌کرد، اما مردی که رئال مادرید را ساخت و در حال حاضر هم نامش بروی ورزشگاه این تیم است کسی نبود جز سانتیاگو برنابئو.
پس از اینکه او در سال ۱۹۴۴ به ریاست باشگاه رسید تمام تلاش خود را کرد تا در تمامی زمینه های باشگاه بروزرسانی و بهینه سازی را انجام دهد و باشگاه را آماده رقابت در سطح بین‌المللی کند. این موضوع به او کمک می‌کرد بهترین بازیکنان را در تیمش داشته باشد و توانایی خرید بهترین بازیکن ها را هم داشته باشد.
ماجرای بخدمت گیری آلفردو دی استفانو نیز عجیب و پیچیده بود. این ستاره آرژانتینی در سال ۱۹۵۳ به بارسلونا پیوست اما چندی بعد و طی اتفاقات و داستان های طولانی ای که پیرامون آن اتفاق افتاد، دی استفانو در نهایت از بارسلونا جدا شد و به رئال مادرید پیوست. آلفردو به پایتخت نشینان کمک شایانی در کسب پنج قهرمانی ابتدایی‌شان در جام باشگاه های اروپا کرد.

فوتبال مهم‌تر از سیاست؟

فرانکو مدت هاست که مرده و کاتالان‌ها می‌توانند آنطور که می‌خواهند صحبت کنند و بنویسند اما جدایی‌طلبی همچنان خواسته مردم کاتالونیا است و افرادی که خواستار رخ دادن این اتفاق هستند، روز به روز بیشتر می‌شوند. با این حال طی چند دهه اخیر بازیکنان بسیاری بین دو تیم رد و بدل شده‌اند که از مهم‌ترین آنها می‌توان به لوییز انریکه، برند شوستر، میشل لادروپ و رونالدوی برزیلی اشاره کرد.
البته در اغلب مواقع بازیکنان پس از دور زدن در چندین باشگاه مختلف، به باشگاه رقیب می‌پیوندند و این موضوع که به طور مستقیم بازیکنی بین دو تیم منتقل شود خیلی کم رخ داده است؛ با این حال آخرین آنها لوییز انریکه بود که در سال ۱۹۹۶ از مادرید به بارسا پیوست. چهار سال بعد لوییز فیگو نیز به رئال مادرید پیوست در نخستین بازگشتش به خانه سابق یعنی نیوکمپ با سکه، فندک، بطری ویسکی و سر خوک مورد استقبال قرار گرفت.
از همان روزهایی که فیگو از مادرید رفت، بارسلونا کم کم با بازسازی آکادمی قدیمی خودش طی سالهای اخیر با پرورش دادن بازیکنان بزرگی که به ستارگان دنیای فوتبال بدل شده‌اند، در فوتبال اسپانیا سلطنت می‌کند؛ اینکه چه زمانی سلطنت آنها در اسپانیا به پایان می‌رسد، به مادریدی ها بستگی دارد، چرا که این دو باشگاه همواره به یکدیگر وابسته بوده‌اند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

اخبار بیشتر