ویلت چمبرلین؛ افسانه‌ای بی تکرار

31 مرداد 98
ویلت چمبرلین؛ افسانه‌ای بی تکرار
نویسنده:جلال باقری

نگاهی به دوران حرفه‌ای مردی که هرگز در بسکتبال تکرار نخواهد شد

” اختصاصی ورزش جا”_ او در بسکتبال نیروی غیرقابل توقفی داشت، جذاب‌ترین نیروی تهاجمی که بسکتبال تاکنون به خود دیده است. از طرفداران دنیای بسکتبال همیشه این سوال پرسیده می‌شود که بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ بسکتبال کیست و همیشه نام ویلت چمبرلین در اکثر پاسخ آنها دیده می‌شود چرا که وی در بسکتبال از ارزش و اعتبار دیوانه‌واری برخورددار است.

ویژگی‌های بارز ویلت چمبرلین، وی بر جریان بازی بسیار مسلط بود وی در امتیازگیری و ریباند به شکل باورنکردنی عالی بود این ویژگی باعث شده بود وی در بازی‌هایی که به میدان رفته بود امتیازات فراوانی به اضافه دبل دبل و تریپل دبل را به ثبت برساند. همچنین از ویژگی‌های بارز چمبرلین هوش و نبوغ بالای وی بود چرا که وی تاکتیک‌های مختلفی را که مربی از او می‌خواست به راحتی در زمین اجرا میکرد این درک بالای وی از شناخت تاکتیک‌ها او را تبدیل به هیولایی غیرقابل مهار برای حریفان تبدیل کرده بود.

زمانی که از اسکار رابرتسون سوال شده بود که در روزنامه‌ها از ویلت چمبرلین به عنوان بهترین بازیکن تاریخ نام برده می‌شود وی پاسخ داد:

“”The books don’t lie”

رکوردهای ویلت چمبرلین واقعا سنگین و بی‌نظیر هستند‌، او تنها بازیکن تاریخ NBA است که ۴۰۰۰ امتیاز را در یک فصل به ثبت رسانده است. او تنها بازیکن تاریخ NBA است که در یک بازی توانسته ۱۰۰ امتیاز را به ثبت برساند. او ۱۸ فیلد گل متوالی موفق را و ۵۵ ریباند را در یک بازی به ثبت رسانده است. وی در فصل ۱۹۶۱/۶۲ رکوردی افسانه‌ای به جا گذاشت، وی میانگین امتیازگیری ۵۰.۴ و ثبت ۴۸.۵ دقیقه بازی را به ثبت رساند.

ویلت بزرگ کریر خود را با ۳۱۴۱۹ امتیاز به پایان رسید و بعد از آن بازیکنانی همچون کریم عبدالجبار، کارل مالونه و مایکل جردن از رکورد امتیازی وی پیشی گرفتند. همچنین ویلت بزرگ با ثبت ۲۳۹۲۴ ریباند در صدر فهرست بهترین ریباندکنندگان تاریخ NBA قرار دارد. وی در ۷ فصل متوالی بهترین امتیازآور لیگ بود. وی در ۱۱ فصل از ۱۴ فصلی که در NBA بازی می‌کرد در رتبه نخست بهترین ریباندر فصل حضور داشت. وقتی به سال ۱۹۶۷/۶۸ نگاه می‌کنید متوجه می‌شوید که ویلت یک بازیکن خود خواه نیست چرا که وی در این فصل بهترین پاسور NBA شد.

اما برجسته‌ترین رکوردهای ویلت چمبرلین امتیازات وی می‌باشد:

بیشتر بازی‌هایی که ویلت در آنها به میدان رفته است ۵۰+ امتیاز به ثبت رسانده، وی در ۴۰ بازی متوالی رکورد امتیازگیری ۴۰+ را به ثبت رساند، ۳۰ بازی متوالی را با ۶۵ امتیاز به ثبت رساند، ۱۲۶ بازی را با رکورد امتیازگیری ۲۰+ به ثبت رساند، وی را در فاکتور امتیازگیری میتوان بهترین بازیکی روکی تمام ادوار تاریخ NBA لقب داد چرا که وی در اولین فصل حضورش در NBA میانگین امتیاز ۳۷.۶ را به ثبت رساند. نام چمبرلین در کتابها و رکوردها به قدری نوشته شده است که وقتی صحبت از قدمت NBA و بهترین امتیازآور تاریخ NBA می‌شود ناخودآگاه ذهن‌ها سمت یک نفر میرود، “Wilt Chamberlain”.

در طول دوران حرفه‌ای ویلت، سلطه وی بر NBA باعث ایجاد تغییر قوانینی در بازی‌ها شد. این قوانین تغییر یافته شامل گسترش خط،goaltending، قوانین مالکیت توپ و پرتاب‌های آزاد.

هیچ بازیکن دیگری در تاریخ NBA این چنین تاثیرگذاری و آپشنهای عظیمی را نداشته است؛ اکنون تصور کردن دشوار است، چمبرلین با فیزیک منحصر به فردش در میدان هر کاری از دستش برمی‌آمد چرا که از همه قدبلندتر و قوی‌تر بود. همچنین شاید همه او را به خاطر امتیازات و ریباندهای فراوانش به یاد می‌آورند اما او در بازیسازی و اسکرین کردن‌ها بی‌نظیر بود و کار را برای هم تیمی‌هاش به راحتی آب خوردن می‌کرد!!! این مهارت‌های اعجاب انگیز یک افسانه را در NBA به وجود آورد آن هم افسانه ویلت بزرگ. چمبرلین در دوران دبیرستان نیز یک ستاره بود. او در آن زمان یک بازیکن بلند قد اما بسیار لاغر بود ولی در همان دوران نیز در امتیازگیری بی‌رقیب بود گرچه که وی با پیشرفت خود در NBA تبدیل به یک غول عضلانی شد.

واقعه‌ای که در روزنامه فیلادلفیا بازگو شد مربوط به ماسچی از سیاتل سوپراسونیک بود، وی درباره بازی در مقابل چمبرلین گفته بود:

من در مقابل ویلت قرار داشتم و قصد داشتم با بال هندینگ خود از وی عبور کنم اما وی مقاومتی در مقابل من نمی‌کرد و به من اجازه حرکت به منطقه رنگی را می‌داد اما زمانی که من در منطقه رنگی وارد می‌شدم و می‌خواستم توپ را وارد سبد کنم، ویلت به سرعت صاعقه‌ای توپ من را بلاک میکرد این اتفاق در بازی چند بار برای من اتفاق افتاد و ویلت پس از آخرین بلاکش رو به من گفت:

“That’s enough”

قدرت چمبرلین افسانه‌ای بود، راد توران بازیکن، مربی، GM و مدیر اجرایی NBA بوده است. وی درباره قدرت چمبرلین گفت:

“من به یاد دارم که در یک از بازی‌ها ویلت با یک بازیکن درگیر شد و وی را به راحتی بلند کرد و به چندمتر آن طرف تر پرتاب کرد گویا کودکی ۷ یا ۸ ساله را به آن طرف پرت کرده بود در صورتی که او مردی بالغ را با حدود ۱۰۰ کیلوگرم وزن پرتاب کرده بود!!!”

چمبرلین در دوران بازی خود جزو معدود بازیکنانی بود که توانایی بسیار بالا و قدرتمند در اسلم دانک و بلاک داشت. در بازی مقابل نیویورک در سال ۱۹۶۸، والت بلامی قصد داشت تا روی چمبرلین اسلم دانک بزند اما هر بار تلاش وی یک جواب را داشت بلاک از سوی چمبرلین!! یکی از تماشاگرانی که در آن مسابقه حضور داشت در مصاحبه با Philadelphia Daily News درباره واکنش بلامی گفت:

“وی گیج و کلافه شده بود و هر بار توسط چمبرلین بلاک می‌شد بشدت عصبانی میشد و در جریان بازی به خاطر همین موضوع پرخاشگر شده بود و توپ را محکم به زمین می‌کوبید.”

چمبرلین در اولین بازی خود در سال ۱۹۵۵ در تیم کانزاس توانست خوش بدرخشد و ۴۲ امتیاز، ۳۰ ریباند و ۱۵ بلاک را به ثبت رساند تا همه را مات و مبهوت خود کند. و زمزمه‌های ظهور یک ابر ستاره را به طرفداران NBA بدهد. وی از همان ابتدا متفاوت بودن خود را در کالج به اثبات کامل رساند.

دستمزد وی در سال ۱۹۵۸ که به تیم Harlem Globetrotters پیوست ۵۰۰۰۰ دلار بود که در آن زمان یک مبلغ نجومی به حساب می‌آمد. وی در سال ۱۹۶۰ به فیلادلفیا پیوست و دنیای بسکتبال مشتاقانه منتظر غول جوان بود. وی در اولین بازی خود مقابل نیویورک نیکس ۴۳ امتیاز و ۲۸ ریباند را به ثبت رساند. و در همین فصل توانست میانگین امتیازگیری ۳۷.۶ به ثبت برساند و عنوان MVP و بهترین بازیکن روکی سال را بدست آورد. (تنها کسی که بعد از ویلت چمبرلین توانست در فصل اول حضورش در NBA عنوان MVP و روکی سال را کسب کند وس آنسلد در سال ۱۹۶۸/۶۹ بود و این رکورد را تا کنون بغیر از چمبرلین و آنسلد هیچ شخص دیگری نتوانسته است بدست آورد.)

تقابل ویلت چمبرلین در سال ۱۹۶۰ با بیل راسل یکی از رویارویی‌های استثنایی بود که شاید در هیچ ورزشی دیگر تکرار نخواهد شد تقابلی که در بالاترین سطحی که تصورش را بکنید به انجام رسید. در یکی از دیدارهای سری پلی آف فیلادلفیا و بوستون سلتیکس ویلت چمبرلین توانست ۸۱ امتیاز را به ثبت برساند اما در مجوع بوستون توانست با نتیجه ۴ بر ۲ سری را با برد پشت سر بگذارد.

ویلت چمبرلین برای تیم‌های حریف به جانوری تبدیل شده بود که هیچ راه توقف و ایستادگی در مقابل آن وجود ندارد. تام هاینسون فوروارد بزرگ سلتیکس که بعدها مربی و گزارشگر شد در سال ۱۹۹۱ در مصاحبه با Philadelphia Daily News گفت:

بوستون اولین باشگاهی بود که برای متوقف کردن چمبرلین از مفهوم دفاع تیمی استفاده کرد. ما در جستجوی نقطه ضعف او بودیم. اما هیچ نقطه ضعف در او وجود نداشت پس بنابراین سعی کردیم با خطا کردن او را متوقف یا مصدوم کنیم اما این راه نیز جواب نداد چرا که او مثل صخره‌ای سخت و فولادی بود. مردم امروزه میگویند خطاهای که در بسکتبال رخ میدهد بسیار خطرناک و خشن است اما اگر خطاهایی که روی ویلت میشد را میدند دیگر به تماشای بسکتبال نمی آمدند چرا که حریفان با تمام قدرت و به خشن ترین شکل ممکن روی ویلت خطا میکردند چرا که این تنها راهی بود که شاید بتوان ویلت را مهار کرد.

ویلت چمبرلین بخاطر خطاهای متعددی که به روی او مرتکب شدند مجبور شده بود تا ساعات طولانی را به بدنسازی بپردازد و شاید همین توفیق اجباری باعث شده بود تا وی بیش از پیش قو‌‌ی‌تر و عضلانی‌تر شود.

در تاریخ ۲ مارس ۱۹۶۲، رکوردی را به ثبت رساند که شاید برای همیشه این رکورد دست نخورده باقی بماند وی در بازی وریرز و نیویورک نیکس موفق شد ۱۰۰ امتیاز را به ثبت برساند و وریرز را به برد برساند نتیجه این بازی ۱۶۹ بر ۱۴۷ به نفع وریرز به اتمام رسید. در این بازی چمبرلین فیلد گلد ۶۳-۳۶ به ثبت رساند.

ویلت چمبرلین در فصل ۱۹۶۷/۶۸ توانست همراه با فیلادلفیا به فینال کنفرانس شرق صعود کند اما باز هم مغلوب بوستون سلتیکس شد این سومین بار در چهار فصل اخیر بود که سبز و سفیدها سیکسرز را حذف کرده بوند و همین مسئله باعث شد تا وی خواهان جدایی از فیلادلفیا شود و او در ازای جری چمبرز، آرچی کلارک دارال ایمهوف به لیکرز ترید شود. با اشاره به این نکته که چمبرلین در این فصل برای چهارمین بار و آخرین بار عنوان MVP را از آن خود کرد. همچنین وی در سال ۱۹۶۷ با فیلادلفیا قهرمان NBA شده بود.

در فصل ۱۹۷۱/۷۲ وی در ۳۵ سالگی میانگین ریباند ۱۹.۲ در هر بازی به ثبت رساند و بعنوان بهترین بازیکن دفاعی فصل انتخاب شد. گرچه که وی در این فصل در امتیازگیری آمار ۱۴.۸ امتیاز در هر بازی را به ثبت رسانده بود. همچنین در فصل ۱۹۷۱/۷۲ همراه با لس آنجلس لیکرز ۳۳ بازی متوالی را با برد پشت سر گذاشت و رکوردی شگفت انگیز را به ثبت رساند. در فینال فصل ۱۹۷۱/۷۲ لس آنجلس لیکرز در بازی پنجم توانست نیویورک نیکس را شکست دهد و عنوان قهرمانی NBA را کسب کند.

در پایان فصل ۱۹۷۲/۷۳ ویلت چمبرلین بازنشسته شد، وی پس از دوران بازنشستگی مانند بسیار از بازیکنان حرفه‌ای رو به دنیای مربیگری آورد و یک سال بعنوان مربی تیم San Diego Conquistadors انجام فعالیت کرد و مسئولین این تیم از او خواسته بودند که وی بعنوان بازیکن مربی فعالیت کند اما قوانین لیگ با این موضع مخالفت کرد و این اجازه را به او نمیداد. چمبرلین پس از تنها ۱ سال فعالیت در مربیگری خیلی زود خسته شد و مربیگری را رها کرد و در سال ۱۹۸۴ در فیلم Conan the Barbarian بازی کرد. مدتی بعد وی به والیبال، تنیس، دو ماراتن و حتی چوگان نیز پرداخت و حتی در پی این بود که دنیای بوکس پا بگذارد و به نبرد با محمدعلی کلی بپردازد.

در دهه پنجم زندگی چمبرلین گفته می‌شد که چند تیم خواهان به خدمت گیری وی بودند و میخواستند در هر بازی ۱۵ الی ۲۰ دقیقه از وی استفاده کنند چرا که میدانستند او همچنان با کیفیت است و میتواند تیم آنها را رهبری کند اما ویلت پیشنهاد هیچ کدام از تیمها را نپذیرفت و به منشتر کردن چندین کتاب پرداخت.

در سال ۱۹۷۸ اسم ویلت چمبرلین وارد تالار مشاهیر بسکتبال NBA شد همچنین نام وی در سال ۱۹۹۶/۹۷ در تیم ۵۰ بازیکن برتر تاریخ NBA ثبت شد.

در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۹، چمبرلین در سن ۶۳ سالگی به علت نارسایی قلبی در خانه خود در گذشت.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

اخبار بیشتر