بررسی ۱۴ مورد از آسان‌ترین قهرمانی‌های تیم‌های انگلیسی در بالاترین سطح فوتبال این کشور

16 بهمن 98
بررسی ۱۴ مورد از آسان‌ترین قهرمانی‌های تیم‌های انگلیسی در بالاترین سطح فوتبال این کشور
نویسنده:محمد امین یزدان پناه

برتری لیورپول در صدر جدول لیگ برتر به ۲۲ امتیاز رسیده و احتمالا تا چند هفته دیگر قهرمانی آن‌ها در این رقابت‌ها مسجل خواهد شد. اما آیا این بزرگ‌ترین قهرمانی یک تیم در لیگ انگلیس بوده است؟

“ورزش جا”_ با ما همراه باشید و از روند چهارده قهرمانی آسان تاریخ سطح اول فوتبال انگلیس باخبر شوید.

 

پرستون (۸۹-۱۸۸۸)

پرستون نورث اند در نخستین فصل لیگ دسته اول انگلیس عملکرد فوق العاده‌ای داشت؛ آن‌ها در پایان فصل ۸۹-۱۸۸۸، رکورد ۲۲ بازی بدون شکست را برجا گذاشتند، بیش از هر تیم دیگری در لیگ گل زدند و کمتر از سایر تیم‌های حاضر در لیگ گل خوردند (پرستون ۱۵ گل خورد و نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده آن‌ها در این آمار یعنی ولوز ۳۷ بار دروازه‌اش باز شد). پرستون در آن فصل به دوگانه داخلی لیگ و کاپ رسید. وست برومویچ تنها تیمی بود که در پایان هفته اول آن فصل در صدر چدول لیگ دسته اول انگلیس قرار گرفت. از این رو هیچ تیمی در آن زمان یارای رقابت با شکست‌ناپذیرانِ ویلیام سادل را نداشت.

 

استون ویلا (۹۷-۱۸۹۶)

استون ویلا به دومین تیم تاریخ فوتبال انگلیس تبدیل شد که بعد از متحمل شدن تنها چهار شکست در طول فصل، موفق به قهرمانی در لیگ و جام حذفی شد. جالب اینکه آن‌ها در روزگاری که هر پیروزی در فوتبال دو امتیاز داشت با یازده اختلاف امتیاز نسبت به تیم دوم عنوان قهرمانی در لیگ را به دست آوردند. یکی دیگر از نکات جالب آن فصل لیگ دسته اول فوتبال انگلیس این است که شفیلد یونایتد، تیم دوم جدول از مجوع ۳۰ بازی ممکن به تنها ۱۳ پیروزی رسید.

 

ساندرلند (۳۶-۱۹۳۵)

با توجه به سلطه دیگر تیم‌ها بر لیگ دسته اول انگلیس در اواخر قرن نوزدهم، ساندرلند تا سال ۱۹۱۳ عنوان قهرمانی در لیگ را به دست نیاورد. جانی کاچران بعد از اینکه در سال ۱۹۲۸ هدایت تیم را به عهده گرفت تلاش کرد تا ناموفقیت‌های آن سال‌های تیم را از یاد ببرد، از این رو تیم قدرتمندی ساخت که ابتدا نایب قهرمان فصل ۳۵-۱۹۳۴ شد. در آن سال آن‌ها پیوسته به دنبال آرسنال بودند اما در فصل بعد، گربه‌های سیاه با عملکرد تاثربرانگیزی که از خودشان به جا گذاشتند، در کریسمس ثابت کردند که قصد متوقف شدن را ندارند. گرچه این آخرین قهرمانی ساندرلند در سطح اول فوتبال انگلیس تا به امروز به شمار می‌رود اما آن‌ها موفق شدند تا با دربی کانتیِ رده دومی اختلافی هشت امتیازی ایجاد کنند (که اگر بردها را سه امتیازی در نظر بگیریم، این اختلاف به ۱۵ امتیاز می‌رسد).

 

تاتنهام (۶۱-۱۹۶۰)

امروزه چنین تسلط و حکمفرمایی‌ای در طول یک فصل غیرممکن به نظر می‌رسد. تاتنهام رویاییِ بیل نیکسون بعد از اینکه در ۱۶ بازی ابتدایی به ۱۵ پیروزی رسید، رقابت برای قهرمانی را پیش از اینکه شروع شود به پایان رساند. آن‌ها با تیم‌هایی چون شفیلد ونزدی و ولورهمپتون واندرز اختلافی ایجاد کردند که حتی به قهرمانی فکر هم نکنند. اسپرز موفق به ثمر رساندن ۱۱۵ گل شد و در ۲۱ بازی‌‌اش در خارج از وایت هارت لین به ۱۶ پیروزی دست یافت. آن‌ها همچنین در جام حذفی به قهرمانی رسیدند تا به اولین تیمی تبدیل شوند که بعد از استون ویلا در سال ۱۸۹۷، به دوگانه داخلی دست می‌یابد.

اسپرز و لسترسیتی، ۱۹۶۱

اورتون (۷۰-۱۹۶۹)

بعد از سه تساوی در ماه فوریه ۱۹۷۰، اورتون پایین‌تر از مدافع عنوان قهرمانی یعنی لیدز یونایتدِ راد روی در جایگاه دوم جدول قرار گرفت. به این ترتیب به نظر می‌رسید که تافی‌ها برای کسب نخستین جامشان در هفت سال اخیر راه بسیار سخت و دشواری را در پیش داشته باشند. با این حال آن‌ها در فرم فوق العاده‌ای قرار گرفتند و از ۹ بازی آخرشان موفق به کسب هشت پیروزی از جمله پیروزی مشهور ۲-۰ در آنفیلد شدند. در همین زمان، لیدز با فراز و نشیب‌های زیادی مواجه شد و اورتون فصل را در جایگاه اول جدول به پایان رساند؛ اگر هر پیروزی در آن زمان سه امتیاز داشت، اورتون با اختلاف ۱۷ امتیاز به قهرمانی رسیده بود.

 

ناتینگهام فارست (۷۸-۱۹۷۷)

نخستین قهرمانی تاریخ فارست در لیگ بسیار تاثربرانگیز بود. آن‌ها این قهرمانی را در نخستین فصل بعد از صعودشان به لیگ به دست آوردند. ناتینگهام فارست در زمانی که هر پیروزی دو امتیاز داشت در پایان فصل اختلافی ۷ امتیازی با تیم دوم جدول ایجاد کرد و از مجموع ۴۲ بازی تنها سه بار شکست خورد و از ماه اکتبر در صدر جدول قرار گرفت. برایان کلاف تیمی ساخته بود که در آن جوانان کم‌تجربه و تشنه موفقیت در کنار بازیکنان باتجربه‌ای چون پیتر شیلتون در درون دروازه قرار گرفته بودند. در آن فصل، مربیان با تجربه‌ای چون باب پیسلی از لیورپول هم نتوانستند جلوی قهرمانی کلاف و شاگردانش را بگیرند.

 

لیورپول (۷۹-۱۹۷۸)

لیورپول که در فصل پیش از آن با اختلاف امتیاز بسیاری رقابت برای قهرمانی را به ناتینگهام فارست واگذار کرده بود، در فصل ۷۹-۱۹۷۸ انتقامش از فارست را گرفت (علاوه بر لیگ، شاگردان برایان کلاف در دیداری تمام انگلیسی در دور اول جام باشگاه‌های اروپا هم موفق به پیروزی برابر قرمزها شده بودند). لیورپول فصل را با هشت اختلاف امتیاز نسبت به فارستِ رده دومی به پایان رساند و در خانه شکست‌ناپذیر باقی ماند؛ آ‌ن‌ها از مجموع ۲۱ بازی‌شان در آنفیلد به ۱۹ برد و دو تساوی رسیدند و در این راه تنها چهار گل دریافت کردند.

 

لیورپول (۸۳-۱۹۸۲)

لیورپول فصل ۸۲-۱۹۸۱ را با چهار اختلاف امتیاز نسبت به نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده‌اش به پایان رساند؛ آن‌ها در حالی ۸۷ امتیاز کسب کردند که ایپسویچِ رده دومی ۸۳ امتیاز گرفت. گرچه قرمزها در فصل بعد ۸۲ امتیاز گرفتند اما این تعداد نسبت به واتفوردِ نایب قهرمان، ۱۱ امتیاز بیشتر بود. باب پیسلی در نهمین فصل حضورش در آنفیلد به یکی از آسان‌ترین قهرمانی‌هایش در لیگ رسید، جایی‌که درخشش‌های کنی دالگلیش، ایان راش و گریم سونس جام قهرمانی لیگ را برای او و مردم شهر لیورپول به ارمغان آورد.

لیورپول، ۸۳-۱۹۷۲

لیورپول (۸۸-۱۹۸۷)

جدول نهایی لیگ نشان می‌دهد که لیورپول با تنها ۹ اختلاف امتیاز به قهرمانی رسیده اما در حقیقت آن‌ها از ابتدای فصل در صدر جدول قرار داشتند. کنی دالگلیش هزینه‌های زیادی کرد و بازیکنانی چون جان بارنس و پیتر بیردسلی را به تیمش آورد تا جای خالی ایان راشی که به یوونتوس رفته بود را پر کند و این هزینه‌ها جواب دادند. لیورپول به دلیل تعمیرات آنفیلد تا اواسط سپتامبر در این ورزشگاه حضور نیافت و به همین دلیل بود که سرانجام در اواسط اکتبر به صدر جدول صعود کرد. آن‌ها تا زمانی‌که در ماه مارس در دربی مرسی ساید از رقیب همشهری‌ یعنی اورتون شکست خوردند رکورد شکست‌ناپذیری‌شان را حفظ کرده بودند. دو هفته بعد آن‌ها از ناتینگهام فارست شکست خوردند اما خیلی زود با نتیجه ۵-۰ شاگردان برایان کلاف را شکست دادند و از آن‌ها انتقام گرفتند.

 

منچستریونایتد (۰۰-۱۹۹۹)

فصل ۹۹-۱۹۹۸ به یکی از به یادماندنی‌ترین فصول تاریخ منچستریونایتد تبدیل شد، جایی‌که شاگردان سرالکس فرگوسن به سه‌گانه لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا رسیدند. با این حال آن‌ها لیگ برتر را با تنها یک اختلاف امتیاز نسبت به آرسنال به پایان رساندند. این در حالی است که شیاطین سرخ فصل ۰۰-۱۹۹۹ را با ۱۸ امتیاز بیشتر از توپچی‌ها تمام کردند. یک پیروزی ۱-۰ مقابل میدلزبورو در ماه ژانویه، شیاطین سرخ را تا انتهای فصل به صدر جدول فرستاد و آن‌ها در ۱۸ بازی باقی مانده فصل تنها یک بار شکست خوردند.

 

آرسنال (۰۴-۲۰۰۳)

آرسنال به نخستین تیم سطح اول فوتبال انگلیس تبدیل شد که بعد از پرستون نورث اند در فصل ۸۹-۱۸۸۸ یک فصل را بدون شکست به پایان رساند. آن‌ها به نخستین تیمی تبدیل شدند که این رکورد را در فوتبال مدرن انگلیس به ثبت رساندند و به نظر نمی‌رسد که این رکورد به‌ این زودی‌ها شکسته شود. گرچه شاگردان آرسن ونگر سال ۲۰۰۴ را بالاتر از منچستریونایتد آغاز کردند اما پیروزی ۲-۰ اواسط ژانویه آن‌ها مقابل استون ویلا یک روز بعد از شکست شوکه‌کننده یونایتد برابر ولوز، صدرنشینی توپچی‌ها را تا پایان فصل در پی داشت. به این ترتیب آن‌ها فصل را با ۱۱ اختلاف امتیاز نسبت به تیم دوم تمام کردند. ونگر تیم بسیار متناسبی را ساخته بود که از یک طرف ستاره فرانسوی آن یعنی تیری هانری ۳۰ گل زد و از طرف دیگر خط دفاعی‌شان در طول فصل تنها ۲۶ گل دریافت کرد.

 

چلسی (۰۵-۲۰۰۴)

سرمربی جدید چلسی یعنی خوزه مورینیو اعتماد به نفس بالایی داشت و تجربه نسبتا پایین او هم هیچ مشکلی را به وجود نیاورد و موفقیت‌هایش همه را شگفت‌زده کرد. چلسی در نخستین بازی سکان داری مورینیو در لیگ موفق به پیروزی برابر یونایتد شد، تا ماه اکتبر تنها یک بار شکست خورد و در ادامه فصل روند شکست‌ناپذیری‌اش را حفظ کرد. آن‌ها در پایان فصل ۹۵ امتیاز به دست آوردند و تنها ۱۵ گل خوردند. این نخستین قهرمانی آبی‌ها در لیگ بعد از پنجاه سال بود، قهرمانی‌ای که با بریس لمپارد مقابل بولتون در اواخر آوریل قطعی شد. این قهرمانی زمینه‌ساز دیگر قهرمانی‌های آن‌ها در سال‌های اخیر شد.

 

منچستریونایتد (۱۳-۲۰۱۲)

الکس فرگوسن در دوران حضورش در اولدترافورد همواره تیم‌ فوق‌ العاده‌ای را به زمین می‌فرستاد اما این‌بار اوضاع فرق می‌کرد. فرگی تیمی را ساخته بود که بالانس کافی را نداشت و در بهترین وضعیت ممکن قرار نداشت. با وجود تغییرات تاکتیکی‌ای که مربیان جوانی چون ونگر و مورینیو در فوتبال انگلیس به وجود آورده بودند اما فرگوسن هنوز هم کارآمد بود؛ او با جذب چند بازیکن گلزن به پیروزی‌هایش در بازی‌های بزرگ را استمرار بخشید. شیاطین سرخ با شکست منچسترسیتی، روبین فن پرسی را از آرسنال به خدمت گرفتند؛ مهاجم هلندی باتجربه‌ای که عملا فقط در آن فصل به کارِ یونایتد آمد. شاگردان فرگی آن فصل را با ۱۱ امتیاز اختلاف نسبت به سایر رقبا تمام کردند تا این مرد اسکاتلندی با دستاوردی بزرگ، اولدترافورد را برای همیشه ترک کند.

 

منچسترسیتی (۱۸-۲۰۱۷)

کسب صد امتیاز رکوردی استثنایی برای شاگردان پپ گواردیولا به شمار می‌رفت که فصل را با ۱۹ اختلاف امتیاز نسبت به تیم دوم جدول یعنی منچستریونایند به پایان رساندند و رکورد دیگری را به ثبت رساندند. از دیگر رکوردهای جالب توجه سیتیزن‌ها در آن فصل می‌توان به این موارد اشاره کرد: بیشترین امتیاز خارج از خانه (۵۰)، بیشترین پیروزی (۳۲)، بیشترین پیروزی خارج از خانه (۱۶)، بیشترین گل زده (۱۰۶)، بهترین تفاضل گل (۷۹+)، بیشترین پیروزی متوالی (۱۸)، بیشترین پیروزی متوالی خارج از خانه (۱۱) و زودهنگام‌ترین قهرمانی تاریخ لیگ برتر (در فاصله پنج بازی تا پایان فصل). در آن فصل سرخیو آگوئرو و رحیم استرلینگ به ترتیب ۲۱ و ۱۸ بار برای سیتی گلزنی کردند و گابریل ژسوس و لروی سانه هر کدام تعداد گل‌ها و پاس گل‌هایشان را دو رقمی کردند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

اخبار بیشتر