داستان تبدیل شدن سرژ گنبری از بازیکنی ناکارآمد در انگلیس به ستاره فوتبال آلمان

25 بهمن 98
داستان تبدیل شدن سرژ گنبری از بازیکنی ناکارآمد در انگلیس به ستاره فوتبال آلمان
نویسنده:محمد امین یزدان پناه

آن عملکرد به یادماندنی برابر تاتنهام نقطه اوج چرخه‌ای بود که گنبری را از بازیکنی ناکارآمد در فوتبال انگلیس به استعدادی آینده‌دار در فوتبال آلمان تبدیل کرد.

“ورزش جا”_ پس از پیروزی ۷-۲ فوق العاده بایرن مونیخ در ورزشگاه تاتنهام هاتسپر در اکتبر ۲۰۱۹، همه توجهات به سوی یک نفر جلب شده بود: سرژ گنبری. این ماشین گلزنی آلمانی در آن شب باشکوه چهار بار دروازه میزبان را گشود اما آن شب برای او درخشان‌تر از این‌ها بود. از آغاز کارنامه فوتبالی کوتاه مدت گنبری زمان نسبتا زیادی می‌گذرد. جایی‌که او فوتبالش را از دیگر تیم شمال لندن یعنی آرسنال آغاز کرد و حالا یک‌بار دیگر خودش را در صحنه‌ای بین‌المللی به نمایش گذاشت.

همانطور که پیش‌بینی می‌شد واکنش‌ها نسبت به عملکرد او شروع شد. اگر نگاهی به شبکه‌های اجتماعی می‌انداختید می‌دیدید که همه در حال بازنشر کردن اظهار نظر تونی پولیس درباره استعداد گنبری هستند. برخلاف گفته‌های پولیس اما گنبری بعد از بازگشت به آلمان رشد قابل توجهی از خودش نشان داد. برخی دیگر هم توییت‌های طنز جالبی را انتشار دادند؛ شمال لندن قرمز است اما قرمزیِ آن به سبب بایرن است!

روزنامه‌‌های روز بعد از آن مسابقه نیز به گنبری ۲۴ ساله می‌پرداختند؛ او ملی‌پوش تیم ملی آلمان است، یکی از کلیدی‌ترین اجزای انقلاب بایرن به شمار می‌رود و سه سال بعد از جدایی دائمی‌اش از آرسنال به بلوغ فکری و تاکتیکی کاملی رسیده است. هرچند که برای گنبری، این داستان از چند سال‌ قبل شروع شده و آن شب به یادماندنی در لندن تنها نقطه اوج روندی که تا آنجا طی کرده بود محسوب می‌شد.

داستان او در اشتوتگارت آغاز شد، جایی‌که استعدادش به شکل گسترده‌ای مورد توجه قرار گرفت. در باشگاهی که بیشتر به سبب حضور بازیکنان جوان به یاد آورده می‌شود، انتظار می‌رفت که شانس خوبی به او داده شود. گنبری از کودکی‌اش علاقه زیادی به ورزش کردن داشت؛ او در دو و میدانی استعداد بالایی داشت اما در نهایت فوتبال که پدرش هم سابقه بازی کردن داشت را انتخاب کرد. پدر او جان هرمان که اصالتی ساحل عاجی داشت توجه زیادی به زندگی ورزشی پسرش داشت و از سطح آماتور و تیم‌هایی چون TSV Ditzingen، GSV Hemmingen، SpvGG Feuerbach و اشتوتگارت کیکرز تا تیم اصلی اشتوتگارت او را همراهی کرده بود. استعداد و پتانسیل قابل توجه گنبری، توجه پیتر کلارک، استعدادیاب آرسنال را به خودش جلب کرد تا او را به انگلیس بیاورد. همانطور که گنبری می‌گوید، تنها ۱۰ دقیقه طول کشید تا تصمیمش برای پیوستن به آرسنال را به کلارک بگوید.

او یک سال صبر کرد تا طبق قوانین فیفا قراردادش با آرسنال را ثبت کند اما وقتی این انتقال به وقوع پیوست، هیچ‌چیز طبق برنامه پیش نرفت. پنج سال (چهار سال در تیم بزرگسالان)، یک مصدومیت بلندمدت، یک انتقال قرضی با ۱۲ دقیقه بازی در لیگ برتر و زیر سوال رفتن استعدادش توسط تونی پولیس، نتیجه حضور گنبری در شمال لندن بود. پولیس درباره گنبری گفته بود:

سرژ به اینجا آمده تا بازی کند اما در حال حاضر نتوانسته انتظار من برای بازی دادن به او را برآورده کند. او از آکادمی فوتبال آمده و در لیگ فوتبال بازی نکرده است. آیا آکادمی فوتبال واقعا بازیکنان را برای لیگ فوتبال آماده می‌کند؟ اینجا صحبت از لیگ برتر انگلیس است.

سرژ گنبری، وست بروم

در آن زمان حق با تونی پولیس بود. پیش از آن انتقال قرضی، گنبری به دومین بازیکن جوان تاریخ آرسنال تبدیل شده بود اما تنها ۱۸ بار پیراهن این تیم را به تن کرد و یک فصل را با مصدومیت زانو پشت سر گذاشت. شاید رفتن به باشگاهی چون وست بروم که تماما دفاعی بازی می‌کرد، انتخاب درستی نبود. بعد از بازگشت به لندن، رستاخیز برای او آغاز شد، اما نه در لندن، بلکه در ریودوژانیرو.

گنبری یکی از آخرین بازیکنان انتخابی هورست هروبش برای حضور در المپیک ۲۰۱۶ بود اما از شانسی که نصیبش شد به درستی استفاده کرد. او این تورنمنت را با شش گل زده به عنوان آقای گل به پایان رساند. سه مورد از این گل‌ها تشابه عجیبی داشتند؛ همگی با حرکتی از جناج چپ آغاز و با شوتی به قعر دروازه حریف به ثمر رسیدند. گنبری در مقابل کره جنوبی، فیجی، مکزیک و پرتغال گلزنی کرد اما او و هم‌تیمی‌هایش در دیدار فینال از پس برزیلِ میزبان بر نیامدند و نیمار و یارانش بودند که با پیروزی در ضربات پنالتی، مدال طلای المپیک را بر گردن آویختند.

به هر حال، این همان جرقه‌ای بود که گنبری نیاز داشت تا نشان دهد چرا آرسنال چهار سال قبل او را به امارات آورد. هم‌تیمی او در آرسنال، مسوت اوزیل با انتشار پستی در اینستاگرامش عملکرد گنبری را تحسین کرد. این در حالی بود که هروبش نسبت به فرصت ندادن آرسنال به او معترض بود:

او به همه نشان داد که توانایی انجام چه کارهایی را دارد. من تنها بایت فرصت ندادن باشگاه به او دلخورم. می‌بینید که او بازیکن بسیار بااهمیتی است و در سطح بالایی بازی می‌کند. حالا امیدوارم که شانس بیشتری برای بازی کردن در تیم پیدا کند.

از یاد بردن این نکته که گنبری تنها ۲۱ سال سن داشت بسیار ساده است. در نهایت، گنبری با رد پیشنهاد باشگاه لندنی مبنی بر تمدید قرارداد طی انتقالی ۵ میلیون یورویی به بوندسلیگا بازگشت؛ مقصد او وردربرمن بود.

انتخاب وردربرمن با توجه به گذشته و اتفاقاتی که در آینده برایش رقم خورد، بسیار حائز اهمیت بود. هم‌تیمی‌های او در آرسنال یعنی مسوت اوزیل و پر مرته‌ساکر با توجه به اینکه در ابتدای فوتبالشان در آنجا بازی می‌کردند، نظر مثبتی نسبت به تصمیم گنبری برای بازی در برمن داشتند. در همان زمان صحبت‌هایی از علاقه بایرن مونیخ به او به میان آمده بود؛ برخی می‌گفتند که پول قراردادش توسط بایرن پرداخت شده و برخی دیگر معتقد بودند که بندی در قراردادش گنجانده شده که باواریایی‌ها توانایی آوردنش به آلیانز آره‌نا را دارند. برمن هم بعد از چند فصل بدون ثبات با به خدمت گرفتن استعدادهای خوبی چون مکس کروسه، فلورین کاینز و ایزت هایروویچ به نیمه بالایی جدول رسیده بود و امید داشت تا به اروپا صعود کند. گرچه کاینز انتخاب اول برمن در سمت چپ بود اما مصدومیت او با حضور و درخشش گنبری همراه شد به طوری که تا نیمه‌های فصل ده گل در تمام رقابت‌ها به ثمر رسانده بود. سرژ خیلی زود به تیم ملی آلمان دعوت شد و در نخستین بازی ملی‌اش موفق به ثبت هت‌تریک در جریان پیروزی ۸-۰ آلمان برابر سن‌مارینو شد.

سرژ گنبری، المپیک ۲۰۱۶

مصدومیت زانو، گریبان گنبری را در برمن هم گرفت و او بخش قابل توجهی از یک‌سوم پایانی فصل را از دست داد اما در نهایت با آمار ۱۱ گل زده در ۲۷ بازی فصل را به پایان رساند. جانشینی الکساندر نوری که سبک تهاجمی‌ای داشت به‌جای ویکتور اسکریونیک نیز برای بازیکنی چون گنبری بسیار بااهمیت بود. مشخص بود که او تصمیم درستی برای جدایی از آرسنال گرفته است. پیش‌تر بازیکنانی چون ایاگو آسپاس و فلورین تاوین هم بعد از خروج از انگلیس و بازگشت به کشورشان موفق ظاهر شده بودند. در نهایت بایرن مونیخ او را به خدمت گرفت. اما بین او و سابنر اشتراسه، هوفنهایم قرار داشت. او به طور قرضی از بایرن مونیخ راهی ساینهایم شد، جایی‌که یولین ناگلزمن، مربی جوان این تیم از متدهای مدرنی برای هدایت تیمش استفاده می‌کرد. آن‌ها در طول فصل عملکرد تاثیرگذاری داشتند و توجه باشگاه‌های زیادی به استعدادهایشان جلب شد؛ نیکولاس زوله، سباستین رودی و ساندرو واگنر به بایرن مونیخ و جرمی تولیان به بروسیا دورتموند پیوسته بودند اما ناگلزمن هنوز بازیکنان خوبی را در تیمش داشت. فصل برای آن‌ها با شکست مقابل لیورپول در پلی‌آف لیگ قهرمانان اروپا شروع شد. آن‌ها با سیستم ۲-۴-۱-۳ بازی می‌کردند و گنبری وظیفه سنگینی برای کمک به تیم در هر دو فاز تدافعی و تهاجمی داشت.

گنبری چندین عملکرد خوب در مقابل لایپزیگ، کلن، آگزبورگ و بایرن مونیخ از خودش برجا گذاشت و همانطور که در مصاحبه‌هایش اذعان کرد، به خوبی با تفکرات تهاجمی ناگلزمن تطبیق یافته بود. مسئله‌ای که بیش از همه‌ ناگلزمن را متعجب می‌کرد، تمایل گنبری برای بازی در چندین پست بود؛ در حالی‌که پست اصلی گنبری در خط میانی بود، او به عنوان وینگ‌بک یا مهاجم هم بازی می‌کرد. هوفنهایم فصل را در رده سوم جدول به پایان رساند، جواز حضور در فصل بعد لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد و با ۶۶ گل زده صاحب دومین خط حمله برتر لیگ شد. گنبری هم آمار ۱۰ گل زده و ۸ پاس گل را در تمام رقابت‌ها به ثبت رساند تا در بهترین فرم خودش راهی بایرن مونیخ شود.

بنابراین گنبری وقتی به بایرن پیوست، برای چهار باشگاه مختلف در دو کشور بازی کرده بود.او زمان درستی را برای حضور در آلیانز انتخاب کرده بود؛ او بازیکن کاملی شده بود و دو سال بعد از ترک فوتبال انگلیس، عملا یکی از استعدادهای فوتبال آلمان محسوب می‌شد. بایرن هم انقلاب بزرگی را در ترکیب و کادرفنی‌اش رقم زده بود؛ آن‌ها نیکو کواچ را به باواریا آورده بودند و با توجه به اینکه آرین روبن و فرانک ریبری سال‌های پایانی حضورشان در سطح اول فوتبال اروپا را سپری می‌کردند، گنبری از شانس خوبی برای جا انداختن خودش در ترکیب تیم برخوردار بود.

سرژ گنبری، بایرن مونیخ

کواچ موفق شد تا بهترین استفاده را از استعدادهای این بازیکن داشته باشد. گنبری با سبب مهارت دریبلینگ و دوپا بودنش شناخته می‌شد و از این رو عملکرد خوبی در از پیش‌رو برداشتن مدافعان حریف و موقعیت‌سازی برای خودش یا هم‌تیمی‌هایش داشت. گنبری فوتبالیست باثبات رو به رشدی بود که حتی یواخیم لوو هم زبان به تحسین از او گشود. ستاره بایرن مونیخ در صحنه‌های بین المللی هم درخشان ظاهر شد. در جریان پیروزی ۳-۲ آلمان برابر هلند در مقدماتی یورو ۲۰۲۰، گنبری زننده گل دوم تیمش بود. چندی بعد، گنبری در دِرکلاسیکر موفق به ثمر رساندن گل چهارم بایرن در دقیقه ۴۳ بازی شد و در دقایق پایانی بازی هم گل پنجم تیم را برای لواندوفسکی ساخت. او فصل را با ۱۳ گل زده و ۹ پاس گل در تمامی رقابت‌ها به پایان رساند و قهرمان بوندسلیگا و دی‌اف‌بی پوکال هم شد. گنبری همچنین عنوان بهترین بازیکن فصل را هم به دست آورد.

بعد از خداحافظی روبن و ریبری، گنبری در مرکز توجهات قرار گرفت. بنابراین آن عملکرد به یادماندنی برابر تاتنهام نقطه اوج چرخه‌ای بود که گنبری را از بازیکنی ناکارآمد در فوتبال انگلیس به استعدادی آینده‌دار در فوتبال آلمان تبدیل کرد. جالب اینکه بعد از آن بازی، گنبری با کلارک که او را به آرسنال آورده بود دیدار کرد.

حالا زمان درخشش گنبری در آلمان فرارسیده است. باواریایی‌ها در هفت سال اخیر قهرمان اروپا نشدند و بار دیگر برای صعود به دور بعدی لیگ قهرمانان اروپا باید به لندن سفر کنند و مقابل چلسی قرار بگیرند. در یورو ۲۰۲۰ هم گنبری امیدوار است تا کابوس جام جهانی ۲۰۱۸ را با کسب نخستین قهرمانی آلمان در جام ملت‌های اروپا بعد از سال ۱۹۹۶، از یاد هم‌وطنانش ببرد. حالا او در بخش دوم زندگی فوتبالی‌اش شانس تبدیل شدن به یک سوپراستار را دارد. داستان زندگی گنبری نشان‌دهنده اهمیت دادنِ شانس دوباره به جوانان بعد از سپری کردن دوره‌ای ناموفق می‌باشد.

Karan Tejwani | These Football Times

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

اخبار بیشتر